ŞEHİR EŞKİYALARI

       Bizim çocukluk yıllarımızda büyüklerimizden duyardık.Şimdi eşkiyalar dağlarda,Bir gün gelecek evladım eşkıya şehirlere inecek… diye..Eşkiyalık da ne demek.Ferit DEVELİOĞLU’nun Osmanlıca-Türkçe Lügat’ının şaki maddesinde;bahtsız,fena hareketli,haylaz,habis,haydut,yol kesen.Aynı lügatin eşkıya maddesinde ise;dağ hırsızları,haydutlar şeklinde anlam verilmiştir.

         Yine çocukken babalarımızla geceleri köy dışında devriye gezer.Köyümüzü dağlarda dolaşan,eşkiyalığa özenen,pek de bu işi beceremeyen asalak takımı gençlerden köyü korumaya çalışırdık.Yakalandıkları zaman da görevlilerce kanuna teslim edilirlerdi.O açlık ve sefalet yıllarında bu zavallı bahtsızlar da her ne hikmetse böyle zorlu bir yolu seçerlerdi.Özellikle bu tür eşkiyalığa özenen ekip,yaprakların açtığı yaz aylarını tercih ederlerdi.Hem kolay kamufle olurlar,hem de havaların sıcak olmasından yararlanırlardı.

         Yıllar birçok şeyi değiştirdiği gibi,eşkıya olmaya elverişli kişilerin de taktik değiştirdiğini bizlere gösterdi.Ülkemizde doğu ve güneydoğu olayı bir kenara bırakılacak olursa diğer bölgelerimizde dağlarda eşkıya kalmadı.

         Şimdi eşkıya yanımızda,içimizde,burnumuzun dibinde.Yani dağ kirpisi gibi kılıf değiştirdi.Hem de dağlardaki eşkiyayı onlara,binlere katlayacak çoğunlukta bir sayı ile.

       Bazen pazarda bir pazarcı,bazen gençlere uyuşturucu pazarlayan kılık  ta,bazen bir müteahhit,bazen organ pazarlayan,ya da sayısız ayak oyunları ile bir doktor.Sahte para basan bir kalpazan.Vergi kaçırmak için akla hayale gelmeyen hilelere başvuran bir esnaf.İşini doğru yapmayan işçi,memur……vesaire.Bu örnekleri saysak bu sayfalara sığmayacağı  gibi, bunların eşkiyalıklarının örneklerini de bu sayfalara sığdıramayız.Hem doğrusu ben o örnekleri sıralamaya bile ar eder,anlatmayı bir utanç vesilesi sayarım.

       Çok basit bir örnekle geçiştirivermek istiyorum.Pazaryerinde çürük domatesleri torbanın ağzını bağlayarak elime tutuşturan bir satıcıya tebessümle tepki verdiğimde ağzından çıkanları burada anlatmak değil.Hiç telaffuz edemem.Aynı adam benimle bir programda karşılaştığında hayretle yüzüme bakarak siz burada mıydınız demesin mi…Makam mevkiye göre muamele,zenginlik durumuna göre itibar.Yakışık mı?

       İnsan sosyal bir varlıktır.Mahlukatın en şereflisidir.Üzülerek ifade etmek gerekirse ne şeref kaldı ne haysiyet.Müzminleşmiş bir ahlaksızlıkla karşı karşıyayız.Bakıyorsunuz ki adamın  yaptığı iş düpedüz şaklabanlık.Ama yaptığı işin meşruiyetini savunabiliyor.Hırsız, İmamın tavuğunu çalmış.Gazeteler imam tavuk çaldı diye yazmışlar.Her şey o kadar birbirine girdi ki millet de doğrusu şaşkına döndü.Yapılanların hangisi doğru,hangisi yanlış.Meyve toplamak için bir ağaca çıkarsınız.Tabi ki ağaçta bir yerlere basacaksınız.sağlam zannederek bir dala basmışsınızdır.Bir anda kendinizi yerde bulursunuz.Ey millet,ayağını denk al.sağlam zannettiğimiz çürük dallar çoğaldı.Her kılıkta eşkıya,her ortamda karşımızda.Nerede,ne zaman.nasıl…bilinmez.Gazeteleri okumaya,haberleri dinlemeye gerek yok.yaşadıklarımız bile fazla geliyor.Yozlaşma ve yozlaşmışlık sınır tanımıyor.Siyasetinden ticaretine yalan dolanın sınırı mı kaldı.Siz eşkiyalık deyin,ben ahlaksızlık diyeceğim.Bu durum toplumumuzun her alanına değişik kılık ve şekillerde girmiş durumda.Ailesini boşayıp ölen kayınpederin maaşına konmak uğruna nikahsız sürdürülen evlilikler…..rezilliğin paçadan akması tabiri burada kullanılsa gerek.sağlık skandallarının sınırı yok.ne desek.neler söylesek.

       Bütün bu karmaşa ve habis içinde hep birlikte yaşıyoruz.Gözümüz göre göre batma istidadı gösteren bir gemide sanki sessiz ve soluksuz oturuyoruz,sanki sürekliiçinden pislik aktığından kokusu burnumuzu tıkamakla bile tiksintimizi gidermeyecek bir semtin ortasına düşmüşüz… sanki………

       Şimdi, aklı başında, gönülden vatanını seven,içinde Allah ve Peygambere biraz olsun iman taşıyan sevgili kardeşlerim.Bu yazımı okuyan herkesi biraz düşünmeye,biraz aklını kullanmaya,birbirimizin elinden tutup,neler oluyor demeye davet ediyorum.Kitabımız Kur’an-ı Kerim’de “İçinizden hayra çağıran,iyiliği emreden,kötülüklerden sakındıran bir topluluk bulunsun”buyurulmaktadır.Adem peygamberden Hz.Muhammed Aleyhisselam’a  kadar bütün peygamberlerin ve ilahi kitapların en temel amacı güzel ahlakın insan topluluklarına yerleşmesini sağlamaktır.Çünkü toplu yaşamak zorunda olan insanın başka çıkış yolu yoktur.Aksini düşünmek bize yakışmaz.

         Lütfen birbirimize sahip çıkalım.Bazı şeyler kaybedilirse artık elde edilemez.Gemi batarsa hep beraber boğuluruz.Lütfen…………….Rabbim hepimize akıl,iz’an versin.Cümlemizi dünyasını ve ahiretini mamur edenlerden eylesin…Amin.